تخت جمشيد , شيراز : تخت جمشيد نام محلى پايتخت هخامنشيان است كه يونانيان پرسه پليس( به معناى شهر پارسى) ميخواندند و آثار آن از باشكوهترين مجموعه هاى تاريخى ايران و جهان است ودر هشتاد كيلومترى شيراز قرار دارد.
مجموعه تخت جمشيد به وسعتى حدود 135000 متر مربع و تماما از سنگ ساخته شده است. در حد فاصل سنگها از هيچگونه ملاتى استفاده نشده، اما در بعضى نقاط سنگها را با بستهاى آهنى به نام دم چلچله به هم اتصال داده اند. مجموعه تخت جمشيد شامل هفت كاخ، تالار، نقوش برجسته، پلكانها، ستونها و در آرامگاه سنگى است. مهمترين كاخ از لحاظ وسعت، ارتفاع و مهارت معماران سازنده آن، كاخ آپادانا يا كاخ داريوش است. كاخ آپادانا داراى 72 ستون به ارتفاع 20 متر و دو رشته پلكان بزرگ ميباشد كه در سمت شمال و شرق آن قرار دارند و حجارى ايوانهاى آن از شاهكارهاى هنرى بى نظير و گرانبهاى دوره هخامنشيان محسوب ميگردد. اين كاخ به قصر سه دروازه نيز معروف است. ساختمان كاخ اختصاصى داريوش يا تچر در جنوب آپادانا واقع شده كه به علت صيقلى و شفاف بودن سنگهاى آن به تالار آينه معروف است.تالار صد ستون بزرگترين كاخ پذيرايى خشايارشا ميباشد كه وسعت آن 4900 متر مربع بوده و از صد ستون سنگى تشكيل شده است. اين تالار داراى 8 درگاه ورودى و خروجى بوده و به تالار تخت نيز معروف است.
جمعا بيش از سه هزار نقش برجسته در ساختمانها و مقبره هاى تخت جمشيد وجود دارد كه به طرز خارق العاده اى هماهنگ ميباشند. ستونهاى تخت جمشيد از عناصر مهم دوران هخامنشى اند. در قسمت بالاى تخت جمشيد، در دامنه كوه رحمت دو آرامگاه وجود دارد كه آرامگاه اردشير دوم و اردشير سوم ميباشند.
اين بنا در زمان داريوش اول از پادشاهان هخامنشى در سال 518 ق.م. به قصد ايجاد پايتخت در جلگه مرودشت بر دامنه كوه مقدس رحمت (كوه مهر) بنيان نهاده شد و ساخت آن 120 سال به طول انجاميد.
تخت جمشيد حدود دويست سال محل سكونت شاهان بوده و در 330 ق.م. اسكندر مقدونى، عمدا آنرا سوزاند تا اميد پارسيان براى زنده ماندن دولتشان را نابود كند. پس از آن تخت جمشيد متروك شده است.

بهشت گمشده در ناحيه شمال غربى دشت كامفيروز در غرب شيراز دره اى بسيار زيبا با ارتفاعى نزديك به 1800 متر از سطح دريا قرار دارد كه يكى از ديدنى ترين تفريح گاههاى طبيعى استان فارس و جاذبه هاى طبيعى به شمار ميرود.
پوشش گياهى مناسب، تپه هاى جنگل گونه از جنس درختان بلوط و بادام كوهى، آب فراوانى كه از مظهر چشمه ها از كوه در مسير دره به طرف پايين سرازير ميشود و وجود گياهان و درختان در مسير اين نهر موجب شده تا منطقه بهشت گمشده يا تنگ بستانك از زيبايى خاصى برخوردار باشد. مسير تنگه در ادامه تا نزديكى هاى كوه دنا امتداد دارد كه مسير آن با فضاى سبز زيبا و پوشش گياهى جالبى همراه است.
بهشت گمشده در تابستانها محلى مناسب براى تفريح علاقه مندان به طبيعتى زيبا ميباشد تا آنجا كه دوستداران طبيعت در قسمتهاى مختلف اين دره چادرهايى بر پا كرده و در اين محل چند شب اقامت ميكنند.

زندگى عشايرى  استان فارس به دليل تنوع آب و هوايى و شرايط مناسب جغرافيايى از استانهاى عشاير نشين كشور به شمار ميرود. قلمرو كوچ دو ايل بزرگ عشايرى كشور يعنى ايل قشقايى و ايل خمسه در محدوده جغرافيايى اين استان است. قلمرو كوچ مهمترين ايلات استان به شرح زير است:
1- ايل قشقايى: اين ايل مهمترين و پر جمعيت ترين ايل عشايرى استان فارس است. قلمر ييلاق ايل قشقايى در نواحى شمالى استان و همچنين شهرستانهاى شهرضا و سميرم از استان اصفهان بوده و قشلاق آنها در نواحى جنوبى استان (فيروزآباد، كازرون، قير و كارزين) پراكنده ميباشد.
2- ايل خمسه: محل سكونت اين دو طايفه در شرق و شمال شرقى استان ميباشد.
3- ايل ممسنى: ييلاق و قشلاق اين ايل در محدوده شهرستان ممسنى و دهستانهاى اطراف آن مى باشد در حال حاضر تعداد قابل توجهى از افراد اين ايل در شهر نورآباد ممسنى و اطراف آن ساكن شده اند.
4- طوايف مستقل: اين طوايف نيمه كوچ نشين بوده محل سكونت آنها در دهستانهاى كوهمره، سرخى، دشت ارژن و كوهمره نودان در اطراف شيراز و كازرون ميباشد.

پيست اسكى اسپيدان  شكرك در شمال غربى شهرستان سپيدان واقع شده است. ارتفاع دامنه هاى منطقه شكرك 2700 متر و بلندترين نقطه آن (قله قوچ خوس) 3850 متر از سطح دريا ارتفاع دارد. از جمله ويژگيهاى اين منطقه اين است كه نيمى از سال پوشيده از برف بوده و اين امر خود باعث ميگردد كه كليه ورزشهاى اسكى از نوع آلپاين و نورديك در آن اجرا گردد و يكى از جايگاههاى مناسب در سطح كشور باشد.
در شمال شرقى شكرك در ارتفاع 3500 مترى از سطح دريا، درياچه اى زيبا موسوم به برم فيروز وجود دارد. اين درياچه يكى از مناطق طبيعى است كه بى هيچ اغراقى ميتوان گفت در ميان طبيعت جهانى چهره اى كم نظير دارد. همچنين در شمال همين درياچه قله زيباى رنج با ارتفاع 3960 متر از سطح دريا واقع شده و در ميان قلل ايران شناخته شده و معروف است و دومين قله از ارتفاعات استان فارس ميباشد.
حد فاصل ميان پناهگاه كوهنوردى (برم فيروز) و دامنه قله رنج منطقه اى وسيع قرار دارد كه همچون منطقه شكرك مستعد ساخت پيست اسكى مناسب و نزديك به استانداردهاى ورزش ميباشد. فاصله اين منطقه تا مركز شهر سپيدان 10 كيلومتر و تا مركز استان فارس 90 كيلومتر ميباشد.