تخت جمشيد  استان فارس, شيراز : تخت جمشيد نام محلى پايتخت هخامنشيان است كه يونانيان پرسه پليس( به معناى شهر پارسى) ميخواندند و آثار آن از باشكوهترين مجموعه هاى تاريخى ايران و جهان است ودر هشتاد كيلومترى شيراز قرار دارد.
مجموعه تخت جمشيد به وسعتى حدود 135000 متر مربع و تماما از سنگ ساخته شده است. در حد فاصل سنگها از هيچگونه ملاتى استفاده نشده، اما در بعضى نقاط سنگها را با بستهاى آهنى به نام دم چلچله به هم اتصال داده اند. مجموعه تخت جمشيد شامل هفت كاخ، تالار، نقوش برجسته، پلكانها، ستونها و در آرامگاه سنگى است. مهمترين كاخ از لحاظ وسعت، ارتفاع و مهارت معماران سازنده آن، كاخ آپادانا يا كاخ داريوش است. كاخ آپادانا داراى 72 ستون به ارتفاع 20 متر و دو رشته پلكان بزرگ ميباشد كه در سمت شمال و شرق آن قرار دارند و حجارى ايوانهاى آن از شاهكارهاى هنرى بى نظير و گرانبهاى دوره هخامنشيان محسوب ميگردد. اين كاخ به قصر سه دروازه نيز معروف است. ساختمان كاخ اختصاصى داريوش يا تچر در جنوب آپادانا واقع شده كه به علت صيقلى و شفاف بودن سنگهاى آن به تالار آينه معروف است.تالار صد ستون بزرگترين كاخ پذيرايى خشايارشا ميباشد كه وسعت آن 4900 متر مربع بوده و از صد ستون سنگى تشكيل شده است. اين تالار داراى 8 درگاه ورودى و خروجى بوده و به تالار تخت نيز معروف است.
جمعا بيش از سه هزار نقش برجسته در ساختمانها و مقبره هاى تخت جمشيد وجود دارد كه به طرز خارق العاده اى هماهنگ ميباشند. ستونهاى تخت جمشيد از عناصر مهم دوران هخامنشى اند. در قسمت بالاى تخت جمشيد، در دامنه كوه رحمت دو آرامگاه وجود دارد كه آرامگاه اردشير دوم و اردشير سوم ميباشند.
اين بنا در زمان داريوش اول از پادشاهان هخامنشى در سال 518 ق.م. به قصد ايجاد پايتخت در جلگه مرودشت بر دامنه كوه مقدس رحمت (كوه مهر) بنيان نهاده شد و ساخت آن 120 سال به طول انجاميد.
تخت جمشيد حدود دويست سال محل سكونت شاهان بوده و در 330 ق.م. اسكندر مقدونى، عمدا آنرا سوزاند تا اميد پارسيان براى زنده ماندن دولتشان را نابود كند. پس از آن تخت جمشيد متروك شده است.

پارك ملى گلستان  استان گلستان, گنبد كاووس : اين منطقه كه به عنوان ذخيره‌گاه زيست‌كره انتخاب شده است حدود 91895 هكتار مساحت دارد. پارك ملى گلستان در فاصله 45 كيلومترى شرق مينودشت و 150 كيلومترى شرق گرگان در استان گلستان واقع شده است. اين پارك داراى دو ورودى غربى و شرقى است، ورودى غربى از طريق گرگان، آزاد شهر، مينودشت و گاليكش، دسترسى به پارك را امكان پذير مى نمايد. ورودى شرقى از مشهد، بجنورد، آشخانه به ابتداى شرق پارك ميرسد.
از نظر توپوگرافى، سيماى آن را صخره هاى مرتفع آهكى و دره هاى متعدد تا تپه ماهورهايى با نشيب و فراز كم و مناطق دشتى هموار تشكيل ميدهد. ويژگى هاى آب و هوايى پارك بسيار متنوع است بطوريكه از اقليم خشك تا اقليم نيمه مرطوب را دارا ميباشد. پارك ملى گلستان داراى چهار ناحيه رويشگاهى مشخص به شرح زير ميباشد:
1- جنگلهاى خزان دارى خزرى 2- رويشهاى كوه سرى و ارتفاعات 3- بيشه هاى بينابينى و سوزنى برگها 4- مناطق استپى و تپه ماهورى
در مناطق جنگلى جانورانى مانند مرال (بزرگترين گوزن ايران)، شوكا، خرس قهوه اى، پلنگ، گراز، گربه جنگلى و در مناطق استپى، آهو، قوچ و ميش، پلنگ، گرگ زندگى ميكنند.
تنوع گونه اى نواحى دشتى بيش از مناطق جنگلى است. مناطق صخره هاى زيستگاه كل و بز است. وجود 150 گونه پرنده در پارك نيز بر اهميت آن مى افزايد. مناطق مرتفع پارك بهترين مكان براى زيست گونه كمياب هما است. منابع آبى پارك متعدد بوده و شامل رودخانه ها و چشمه ها و يك رشته قنات بوده كه مهمترين رود آن كه در كنار جاده اصلى جريان دارد، رودخانه مادر سو (دوغ) است.
با حركت به طرف شرق پارك گلستان سيماى جنگلى و كوهستانى تبديل به حالت تپه ماهورى واستپى ميشود و درختان پهن برگ نم پسند مانند بلوط، بلند ماز و ممرز و انجيلى جاى خود را به گياهان و درختچه هاى استپى ميدهند.در قسمتهاى مرتفع درخت ارس مشاهده ميشود.
در حال حاضر مراكز مختلفى براى استفاده علاقه مندان در نظر گرفته شده و امكاناتى در آن مستقر گرديده است، از جمله اين مراكز ميتوان تفرجگاههاى گلشن، گلستان، آبشار و همچنين مجتمع كمپينگ گلزار را نام برد. موزه حيات وحش ميرزا بايلو در ضلع شرقى پارك نيز بازديد كنندگان را با انواع حيات وحش پارك و كشور آشنا ميسازد.

مسابقات سواركارى  استان گلستان, گنبد كاووس : مسابقات سواركارى در دو فصل بهار و پاييز و با عنوان هاى كورس بهاره و كورس پاييزه برگزار مى شود.
عشق و علاقه به اسب در بين مردم استان گلستان به ويژه مردم تركمن ريشه اى بسيار عميق و تاريخى دارد.در مناطق تركمن نشين در گذشته مسابقه هاى اسب دوانى به مناسبتهاى مختلف، مانند: جشن عروسى، تولد فرزند و ساير مراسم صورت ميگرفته و به صورت دواندن اسب به دور ميدان بوده است كه در زبان محلى به آن (آيلام) ميگويند،
در حال حاضر مسابقات اسب سوارى بطور منظم انجام مى گيرد:
پيست اسب دوانى گنبد: پيست اسب دوانى گنبد كاووس كه در شمال شرق گنبد، در كنار جاده آسفالته كلاله قرار دارد، مجتمع سواركارى گنبد در وضع موجود، كامل ترين و مجهزترين مجتمع در نوع خود نه تنها در استان گلستان بلكه در سراسر ايران بجز تهران است.
پيست اسب دوانى بندر تركمن: پيست اسب دوانى بندر تركمن در حاشيه اين شهر و در كنار جاده آسفالت بندر تركمن به كردكوى قرار گرفته است.
پيست اسب دوانى آق قلا: پيست اسب دوانى آق قلا سومين پيست اسب دوانى استان گلستان است. اين پيست در دو كيلومترى شمال آق قلا و در حاشيه جاده آسفالت آق قلا به "مرز پل" واقع شده و حدود 70 هكتار مساحت دارد.

جزيره كيش  استان هرمزگان, جزيره كيش : زيبايى ها و جاذبه هاى تفريحى و ورزشى كيش بسيار متنوع و جذاب است و امكانات و تسهيلات مناسبى نيز براى گردشگران فراهم شده است. سواحل و و پلاژهاى زيبا و با امكانات مناسب، چشم انداز زيباى پيرامون كشتى يونانى بخصوص به هنگام غروب خورشيد، مجموعه بزرگ المپيك و سواركارى، مسير دوچرخه سوارى كيش دور تا دور جزيره كه يكى از زيبا ترين و امن ترين مسير هاى دو چرخه سوارى ايران است، كلوب هاى دريايى با امكانات غواصى، جت اسكى، اسكى روى آب، گشت با قايق تندرو، چتر پاراسل، جت بوت، قايق پدالو، بانانا، ويندسرف بادبانى، پرواز با گلايدر، نمايشگاه خزندگان و اكواريوم، دهها رستوران و بازار زيبا، مجموعه درخت سبز كه بوستان بزرگى با انواع درختان كهنسال بومى است و در مجاورت شهر حريره قرار دارد، ساحل زيباى مرجان و ... كيش را به يك مركز مهم تفريحات و ورزشهاى دريايى تبديل كرده است.