استان گلستان, گنبد كاووس : اين منطقه كه به عنوان ذخيره‌گاه زيست‌كره انتخاب شده است حدود 91895 هكتار مساحت دارد. پارك ملى گلستان در فاصله 45 كيلومترى شرق مينودشت و 150 كيلومترى شرق گرگان در استان گلستان واقع شده است. اين پارك داراى دو ورودى غربى و شرقى است، ورودى غربى از طريق گرگان، آزاد شهر، مينودشت و گاليكش، دسترسى به پارك را امكان پذير مى نمايد. ورودى شرقى از مشهد، بجنورد، آشخانه به ابتداى شرق پارك ميرسد.
از نظر توپوگرافى، سيماى آن را صخره هاى مرتفع آهكى و دره هاى متعدد تا تپه ماهورهايى با نشيب و فراز كم و مناطق دشتى هموار تشكيل ميدهد. ويژگى هاى آب و هوايى پارك بسيار متنوع است بطوريكه از اقليم خشك تا اقليم نيمه مرطوب را دارا ميباشد. پارك ملى گلستان داراى چهار ناحيه رويشگاهى مشخص به شرح زير ميباشد:
1- جنگلهاى خزان دارى خزرى 2- رويشهاى كوه سرى و ارتفاعات 3- بيشه هاى بينابينى و سوزنى برگها 4- مناطق استپى و تپه ماهورى
در مناطق جنگلى جانورانى مانند مرال (بزرگترين گوزن ايران)، شوكا، خرس قهوه اى، پلنگ، گراز، گربه جنگلى و در مناطق استپى، آهو، قوچ و ميش، پلنگ، گرگ زندگى ميكنند.
تنوع گونه اى نواحى دشتى بيش از مناطق جنگلى است. مناطق صخره هاى زيستگاه كل و بز است. وجود 150 گونه پرنده در پارك نيز بر اهميت آن مى افزايد. مناطق مرتفع پارك بهترين مكان براى زيست گونه كمياب هما است. منابع آبى پارك متعدد بوده و شامل رودخانه ها و چشمه ها و يك رشته قنات بوده كه مهمترين رود آن كه در كنار جاده اصلى جريان دارد، رودخانه مادر سو (دوغ) است.
با حركت به طرف شرق پارك گلستان سيماى جنگلى و كوهستانى تبديل به حالت تپه ماهورى واستپى ميشود و درختان پهن برگ نم پسند مانند بلوط، بلند ماز و ممرز و انجيلى جاى خود را به گياهان و درختچه هاى استپى ميدهند.در قسمتهاى مرتفع درخت ارس مشاهده ميشود.
در حال حاضر مراكز مختلفى براى استفاده علاقه مندان در نظر گرفته شده و امكاناتى در آن مستقر گرديده است، از جمله اين مراكز ميتوان تفرجگاههاى گلشن، گلستان، آبشار و همچنين مجتمع كمپينگ گلزار را نام برد. موزه حيات وحش ميرزا بايلو در ضلع شرقى پارك نيز بازديد كنندگان را با انواع حيات وحش پارك و كشور آشنا ميسازد.

استان گلستان, گنبد كاووس : اين منطقه كه به عنوان ذخيره‌گاه زيست‌كره انتخاب شده است حدود 91895 هكتار مساحت دارد. پارك ملى گلستان در فاصله 45 كيلومترى شرق مينودشت و 150 كيلومترى شرق گرگان در استان گلستان واقع شده است. اين پارك داراى دو ورودى غربى و شرقى است، ورودى غربى از طريق گرگان، آزاد شهر، مينودشت و گاليكش، دسترسى به پارك را امكان پذير مى نمايد. ورودى شرقى از مشهد، بجنورد، آشخانه به ابتداى شرق پارك ميرسد.
از نظر توپوگرافى، سيماى آن را صخره هاى مرتفع آهكى و دره هاى متعدد تا تپه ماهورهايى با نشيب و فراز كم و مناطق دشتى هموار تشكيل ميدهد. ويژگى هاى آب و هوايى پارك بسيار متنوع است بطوريكه از اقليم خشك تا اقليم نيمه مرطوب را دارا ميباشد. پارك ملى گلستان داراى چهار ناحيه رويشگاهى مشخص به شرح زير ميباشد:
1- جنگلهاى خزان دارى خزرى 2- رويشهاى كوه سرى و ارتفاعات 3- بيشه هاى بينابينى و سوزنى برگها 4- مناطق استپى و تپه ماهورى
در مناطق جنگلى جانورانى مانند مرال (بزرگترين گوزن ايران)، شوكا، خرس قهوه اى، پلنگ، گراز، گربه جنگلى و در مناطق استپى، آهو، قوچ و ميش، پلنگ، گرگ زندگى ميكنند.
تنوع گونه اى نواحى دشتى بيش از مناطق جنگلى است. مناطق صخره هاى زيستگاه كل و بز است. وجود 150 گونه پرنده در پارك نيز بر اهميت آن مى افزايد. مناطق مرتفع پارك بهترين مكان براى زيست گونه كمياب هما است. منابع آبى پارك متعدد بوده و شامل رودخانه ها و چشمه ها و يك رشته قنات بوده كه مهمترين رود آن كه در كنار جاده اصلى جريان دارد، رودخانه مادر سو (دوغ) است.
با حركت به طرف شرق پارك گلستان سيماى جنگلى و كوهستانى تبديل به حالت تپه ماهورى واستپى ميشود و درختان پهن برگ نم پسند مانند بلوط، بلند ماز و ممرز و انجيلى جاى خود را به گياهان و درختچه هاى استپى ميدهند.در قسمتهاى مرتفع درخت ارس مشاهده ميشود.
در حال حاضر مراكز مختلفى براى استفاده علاقه مندان در نظر گرفته شده و امكاناتى در آن مستقر گرديده است، از جمله اين مراكز ميتوان تفرجگاههاى گلشن، گلستان، آبشار و همچنين مجتمع كمپينگ گلزار را نام برد. موزه حيات وحش ميرزا بايلو در ضلع شرقى پارك نيز بازديد كنندگان را با انواع حيات وحش پارك و كشور آشنا ميسازد.

استان آذربايجان غربى, اروميه : درياچه و پارك ملى اروميه كه به عنوان ذخيره گاه زيست كره از سوى يونسكو انتخاب شده در شمال غربى ايران به مساحت تقريبى 4810 كيلومتر مربع واقع شده است. پيرامون آن 463 كيلومتر است. طول درياچه در حدود 130 الى 140 كيلومتر و عرض آن بين 15 الى 40 كيلومتر است. ارتفاع درياچه از سطح آبهاى آزاد 1274 متر عمق متوسط آن 5 الى 6 متر تخمين زده ميشود.
درياچه داراى 102 جزيره بزرگ و كوچك بوده، كل مساحت جزاير بر روى هم معادل 334 كيلومتر مربع ميباشد، آب درياچه بعد از بحرالميت از نظر املاح نمكى در رده دوم قرار دارد كه استحصال نمك از آن رونق دارد. تنها موجود قابل زيست در آن آرتميا ميباشد اما از زيستگاههاى اصلى زندگى پرندگان آبزى و كنار آبزى در ايران است. از ايام گذشته اين درياچه از مراكز آب درمانى و لجن درمانى بوده است.درياچه اروميه داراى جزاير و شبه جزيره هاى متعددى است كه از اهميت توريستى قابل توجهى برخوردارند. اين جزاير محل زندگى حيواناتى نظير قوچ و ميش و انواع پرندگان مهاجر و آبزى است. جزيره كبودان بزرگترين جزيره درياچه است و داراى پوشش جنگلى بنه و ارس ميباشد و قوچ و ميش فراوانى دارد. جزيره اشك نيز كه دارى چشمه اب شيرين است از جالب ترين زيستگاههاى پرندگان بوده و در ساليان اخير گوزن زرد ايرانى در آن رها شده است.

استان آذربايجان غربى, اروميه : درياچه و پارك ملى اروميه كه به عنوان ذخيره گاه زيست كره از سوى يونسكو انتخاب شده در شمال غربى ايران به مساحت تقريبى 4810 كيلومتر مربع واقع شده است. پيرامون آن 463 كيلومتر است. طول درياچه در حدود 130 الى 140 كيلومتر و عرض آن بين 15 الى 40 كيلومتر است. ارتفاع درياچه از سطح آبهاى آزاد 1274 متر عمق متوسط آن 5 الى 6 متر تخمين زده ميشود.
درياچه داراى 102 جزيره بزرگ و كوچك بوده، كل مساحت جزاير بر روى هم معادل 334 كيلومتر مربع ميباشد، آب درياچه بعد از بحرالميت از نظر املاح نمكى در رده دوم قرار دارد كه استحصال نمك از آن رونق دارد. تنها موجود قابل زيست در آن آرتميا ميباشد اما از زيستگاههاى اصلى زندگى پرندگان آبزى و كنار آبزى در ايران است. از ايام گذشته اين درياچه از مراكز آب درمانى و لجن درمانى بوده است.درياچه اروميه داراى جزاير و شبه جزيره هاى متعددى است كه از اهميت توريستى قابل توجهى برخوردارند. اين جزاير محل زندگى حيواناتى نظير قوچ و ميش و انواع پرندگان مهاجر و آبزى است. جزيره كبودان بزرگترين جزيره درياچه است و داراى پوشش جنگلى بنه و ارس ميباشد و قوچ و ميش فراوانى دارد. جزيره اشك نيز كه دارى چشمه اب شيرين است از جالب ترين زيستگاههاى پرندگان بوده و در ساليان اخير گوزن زرد ايرانى در آن رها شده است.

استان گلستان, گنبد كاووس : شبه جزيره ميانكاله در منتهى اليه جنوب شرقى درياى خزر قرار گرفته است. اين شبه جزيره از شمال به درياى خزر و از جنوب به خليج گرگان و از شرق به آشوراده و بندر تركمن و از غرب به مرداب لپو محدود ميشود. شبه جزيره ميانكاله و خليج گرگان در حدود 68800 هكتار وسعت دارد. عرض آن بين 5/2 تا 5/6 كيلومتر متغيير است. اين شبه جزيره با تپه هاى شنى ساحلى به طول 5/6 كيلومتر از دريا جدا ميگردد.
فضاى شبه جزيره مرغزار و نيمه مشجر بوده كه عمده ترين درختچه هاى آنرا انار و تمشك وحشى تشكيل ميدهد.
اين شبه جزيره به همراه خليج گرگان در زمره پناهگاههاى حيات وحش كشور است، كه بعلت اهميت زياد آن بعنوان ذخيره گاه زيست كره در جهان به ثبت رسيده است.
همه ساله دهها هزار از انواع پرندگان مهاجر آبزى و كنار آبزى وارد اين منطقه ميشوند. علاوه بر پرندگان آبزى انواعى از پرندگان خشكى زى و حمايت شده مانند: قرقاول، دراج و پرندگان شكارى و ديگر گونه هاى و حيواناتى از قبيل: شغال، روباه، خرگوش و سمور در منطقه يافت ميشوند. در اين منطقه همانند ساير مناطق حفاظت شده هر نوع شكار و تخريب زيستگاه ممنوع ميباشد. در قسمت شرقى شبه جزيره ميانكاله، آشوراده قرار گرفته كه مركز فعاليتهاى خاويارى شمال كشور به حساب مى آيد.
مجموعه شبه جزيره ميانكاله و جزاير آشوراده و "اسمال ساى" و خليج گرگان داراى جاذبه هاى شگفت انگيز طبيعى و زيست محيطى است، كه پوشش گياهى ويژه، حيات وحش منحصر بفرد و چشم اندازهاى ساحلى خليج گرگان، اين محدوده را به يكى از جالب ترين نقاط توريستى تبديل كرده است.