استان گلستان, گنبد كاووس : اين منطقه كه به عنوان ذخيره‌گاه زيست‌كره انتخاب شده است حدود 91895 هكتار مساحت دارد. پارك ملى گلستان در فاصله 45 كيلومترى شرق مينودشت و 150 كيلومترى شرق گرگان در استان گلستان واقع شده است. اين پارك داراى دو ورودى غربى و شرقى است، ورودى غربى از طريق گرگان، آزاد شهر، مينودشت و گاليكش، دسترسى به پارك را امكان پذير مى نمايد. ورودى شرقى از مشهد، بجنورد، آشخانه به ابتداى شرق پارك ميرسد.
از نظر توپوگرافى، سيماى آن را صخره هاى مرتفع آهكى و دره هاى متعدد تا تپه ماهورهايى با نشيب و فراز كم و مناطق دشتى هموار تشكيل ميدهد. ويژگى هاى آب و هوايى پارك بسيار متنوع است بطوريكه از اقليم خشك تا اقليم نيمه مرطوب را دارا ميباشد. پارك ملى گلستان داراى چهار ناحيه رويشگاهى مشخص به شرح زير ميباشد:
1- جنگلهاى خزان دارى خزرى 2- رويشهاى كوه سرى و ارتفاعات 3- بيشه هاى بينابينى و سوزنى برگها 4- مناطق استپى و تپه ماهورى
در مناطق جنگلى جانورانى مانند مرال (بزرگترين گوزن ايران)، شوكا، خرس قهوه اى، پلنگ، گراز، گربه جنگلى و در مناطق استپى، آهو، قوچ و ميش، پلنگ، گرگ زندگى ميكنند.
تنوع گونه اى نواحى دشتى بيش از مناطق جنگلى است. مناطق صخره هاى زيستگاه كل و بز است. وجود 150 گونه پرنده در پارك نيز بر اهميت آن مى افزايد. مناطق مرتفع پارك بهترين مكان براى زيست گونه كمياب هما است. منابع آبى پارك متعدد بوده و شامل رودخانه ها و چشمه ها و يك رشته قنات بوده كه مهمترين رود آن كه در كنار جاده اصلى جريان دارد، رودخانه مادر سو (دوغ) است.
با حركت به طرف شرق پارك گلستان سيماى جنگلى و كوهستانى تبديل به حالت تپه ماهورى واستپى ميشود و درختان پهن برگ نم پسند مانند بلوط، بلند ماز و ممرز و انجيلى جاى خود را به گياهان و درختچه هاى استپى ميدهند.در قسمتهاى مرتفع درخت ارس مشاهده ميشود.
در حال حاضر مراكز مختلفى براى استفاده علاقه مندان در نظر گرفته شده و امكاناتى در آن مستقر گرديده است، از جمله اين مراكز ميتوان تفرجگاههاى گلشن، گلستان، آبشار و همچنين مجتمع كمپينگ گلزار را نام برد. موزه حيات وحش ميرزا بايلو در ضلع شرقى پارك نيز بازديد كنندگان را با انواع حيات وحش پارك و كشور آشنا ميسازد.